بعد از دو بار سقط، چه چیزی واقعاً باید بررسی شود؟
بعد از تجربه چند سقط، طبیعی است که فرد بخواهد «همه آزمایش‌های ممکن» را انجام دهد. اما در پزشکی جدید، آزمایش بیشتر لزوماً به معنی تشخیص بهتر نیست. ارزیابی سقط مکرر باید ساختارمند و متناسب با سابقه هر بیمار باشد.
سقط مکرر فقط یک علت ندارد
بررسی می‌تواند بسته به سابقه بیمار شامل چند گروه اصلی باشد: عوامل ژنتیکی، ساختار رحم، سندرم آنتی‌فسفولیپید و برخی بیماری‌های زمینه‌ای.
عوامل ژنتیکی
بخشی از سقط‌ها به ناهنجاری‌های کروموزومی جنین مربوط می‌شوند. در شرایط مشخص بررسی ژنتیکی بارداری از دست‌رفته یا والدین می‌تواند مطرح شود.
ساختار رحم
سپتوم رحم، برخی فیبروم‌ها، چسبندگی‌ها و سایر مشکلات ساختمانی ممکن است اهمیت داشته باشند. سونوگرافی دقیق و در شرایط مناسب روش‌های تکمیلی مانند هیستروسکوپی می‌توانند کمک کنند.
سندرم آنتی‌فسفولیپید
APS یکی از علل شناخته‌شده و قابل بررسی سقط مکرر است و با بعضی «پنل‌های گسترده انعقادی» که بدون اندیکاسیون درخواست می‌شوند تفاوت دارد.
بیماری‌های زمینه‌ای
در شرایط مناسب مشکلات تیروئید، دیابت و عوامل پزشکی دیگر نیز بررسی می‌شوند.
آیا AMH پایین علت سقط است؟
شواهد فعلی ارتباط واضحی را اثبات نکرده‌اند. تست ذخیره تخمدان به صورت روتین صرفاً برای ارزیابی سقط مکرر توصیه نمی‌شود.
NK Cell، اینترالیپید و درمان‌های ایمنی چطور؟
درباره بسیاری از آزمایش‌های سیستم ایمنی و درمان‌های ایمونولوژیک شواهد باکیفیت و قابل تکرار کافی وجود ندارد. بنابراین استفاده از این درمان‌ها نباید صرفاً به دلیل مشاهده یک عدد غیرطبیعی در پنل‌های آزمایشگاهی گسترده انجام شود.
اگر علت پیدا نشود چه؟
در بخشی از زوج‌ها حتی بعد از بررسی مناسب علت مشخصی پیدا نمی‌شود. این موضوع به معنی صفر شدن احتمال بارداری موفق آینده نیست. سن، تعداد سقط‌ها و سابقه باروری در برآورد شانس آینده اهمیت دارند.
جمع‌بندی
هدف، انجام بیشترین آزمایش نیست؛ بلکه پیدا کردن علل قابل درمان و پرهیز از مداخلات بدون پشتوانه است.
مطالعه بیشتر
آزمایش AMH و ذخیره تخمدان و زمان مراجعه به متخصص ناباروری